Als je wil dat de ander rekening houdt met jou, moet diegene wel weten waarmee

 

Al een tijdje zat het me dwars… Steeds als er contact was tussen de verwijzer en mij, werden mijn eigen negatieve gedachten wakker. Het zat me dwars dat ik in onze jarenlange samenwerking niet meer werd gezien. Als ik het toeliet, werd die gedachte zelfs: ik doe er blijkbaar niet meer toe! Of, ze willen van mij af!

Die gedachte ergerde mij ontzettend, omdat ik wel goed werk verricht, voor een schappelijk tarief. Ik nam me voor om een keuze te gaan maken, want moest ik niet gewoon afscheid nemen van deze verwijzer? Dit gesprek wilde ik wel aangaan. Het leek me goed samen te evalueren hoe alles nu liep én om mijn eigen twijfels uit te spreken. 

We maakten een afspraak, en ik had tijd om me goed voor te bereiden. Want wat wilde ik hier mee bereiken? Ik wilde denk ik vooral terug hoe het vroeger ging in de onderlinge samenwerking. Er heerste in het begin een veel meer vanzelfsprekende waardering over en weer. Door veel organisatorische veranderingen bij deze verwijzer kwam de directeur meer op afstand te staan. Diverse opvolgers werden hierna mijn directe contactpersoon, dus dit speelde wellicht onbewust ook mee in de twijfel die ontstond door de tijd heen.

We spraken allebei naar elkaar uit dat het goed was om elkaar te spreken, we luisterden actief naar elkaar en het was een fijne sfeer. Het was een bevestiging dat de onderlinge relatie er nog steeds is. Zo voelde ik me ook vrij genoeg om te vertellen welk gevoel ik erbij heb gekregen.

De directeur bedankte mij voor deze kans, dat we het hier samen over kunnen hebben nu. We bespraken wat er beter zou kunnen, en ook wat ik zelf kon doen om te voorkomen dat een gevoel van onvrede kon groeien. Ik voelde mij serieus genomen en werd daardoor geactiveerd om ook na te denken over mijn eigen handelen in de toekomst. Wij bedankten elkaar voor de kans om de samenwerking te verstevigen. Kortom: het was een constructief gesprek en mijn nare gevoel was verdwenen.

Uit dit waargebeurde verhaal kunnen we allemaal eenvoudig een aantal praktische tips halen om een samenwerking te herstellen of te verstevigen.

 

  • Creëer een kans om het er met elkaar over te hebben en bereid het gesprek goed voor door na te denken wat je ermee wil bereiken.
  • Hoe is de samenwerking ontstaan en wanneer is dit veranderd? Wat heeft dit voor consequenties (gehad) op de samenwerking nu?
  • Benoem expliciet wat jouw intentie is met dit gesprek, dat je er samen constructief naar wil kijken hoe dit mogelijk kan worden omgebogen en wat daarvoor nodig is.


Want als we willen dat de ander rekening met ons houdt, of dingen aanpast, dient diegene wel te weten waarmee of waarin! En die verantwoordelijkheid ligt bij onszelf.

 

 

Deze column is geschreven door Voorkans Prediation® Expert Astrid Kraag